خوب یه مرخصی طولانی مدت دارم، قبلاً هم اشاره کردم امسال می خوام بیشتر به خودم و بدنم توجه کنم چند سال ولش کردم به امان خدا و این مهمون پررو هم تا تونسته جولان داده.
دارم میرم فیزیوتراپی، هر روز. خانمی که بهم ورزش میده معتقده ۲۰ جلسه کمه و باید بیشتر از اینها کار کنم از بعد جلسه سوم بهبود کمی رو تو ماهیچه هام احساس میکنم نشونه اش هم اینه که تو چندیدن نوبت تونستم از توالت ایرانی استفاده کنم و معلق نشم.:smug
نیم ساعت اول برق به دست و پام وصل میکنه و شوک ناشی از اون سبب میشه کاملاً عضلات مچ دستم بچرخه یا پام پرشهای کوچیک داشته باشه وقتی وارد سالن ورزش میشم می تونم تا هرجا که تحمل دارم از وسایل استفاده کنم.
یک وسیله هست که میری روش و با فشار باید پدال بزنی سبب میشه زانو به حرکت در بیاد انگار که داری پا بلندی کنون راه میری اوایل با ۱۰ بار انجام دادن اینکار به نفس نفس میفتادم و نمی تونستم دیگه ادامه بدم ولی الان تا ۱۰۰ بار اینکار رو انجام میدم.
آقایی همراه یک بیمار میاد اونجا که میگه فیزیوتراپ خصوصی و خصوصی با اون آقا کار میکنه از جلسه دوم سر صحبت رو با هم باز کردیم و من در مورد مشکل خودم باهاش حرف زدم اونم معتقد بود که این بیماری که کاملاً با روحیه فرد در ارتباط و خود شخص که اجازه پیشرفت بهش میده یا خیر! اون با توجه به طرز راه رفتنم میگفت بیماری شما حداکثر ۲۰ تا ۲۵% از توانایتون رو گرفته از نظرش متعجب بودم چون وقتی میرم اونجا رو ویلچر نشستم و میرم و مسافتهاش رو روی ویلچر طی میکنم آقاهه می گفت باید تنبل بازی رو بذاری کنار و راه بری گفتم گفتنش راحته مسئله اینه که نمی تونم میگفت مچ و زانوهات ضعیف شده واسه همینه که پات از مچ میشکنه و نمی تونی راه بری با ورزش درست میشه، الحق هم که راست میگفت چون جلسه ۴ و ۵ ویلچر رو مثل واکر میگرفتم جلوم و به کمک اون راه میرفتم حالا هرچند که سخت.
محل کار گفتم که می خوام دیگه نیام سرکار به این دلایل ولی جوانمردی کردن و گفتن چند ماه مرخصی بگیر اگه بهتر شدی و دیدی نمی تونی تو خونه بمونی و به کارت میتونی ادامه بدی برگرد … باز خدا پدرشون رو بیامرزه که شرایط کارمندشون رو درک میکنن.:angel