یک کامنت خصوصی قشنگ که خیلی بهم چسبید و سر حالم اورد:
… فیلم “طلا و مس” رو هم دیدم، ولی به نظرم اون زن با زنی مثل شما خیلی تفاوت داشت و بیشتر به نقشش به عنوان یک مادر و همسر فداکار توجه شده بود و خود شخص زن کاملا بی هویت مونده بود. در صورتی که قدرت شما در زن بودنتونه، بدون اینکه برای زن بودنتون از “ابزاری” مثل “شوهر”، “دوست پسر” و یا “فرزند” استفاده کنی. و کسی که با وجود داشتن بیماری سختی مثل “ام اس”، با اینحال اینقدر بتونه “زنانگی” خودش رو حفظ کنه و از زندگی بیشتر از هر کسه دیگهای که من میشناسم لذت ببره، واسه من میتونه یه الگو باشه. خیلی بیشتر از ۱۰۰۰ تا خواننده و هنرپیشه و نویسنده و… من به شخصه بیشتر جذب آدمهای میشم که از جنس خود زندگی هستن… یکی مثل خود شما…
موافقم عزیزم. تو این سرزمین مُجازی همسر باشی،مادر باشی اما مجاز نیستی زن باشی و از زن بودنت لذت ببری. باید پشت پرده ها بمونی و خودت رو مخفی کنی. من افتخار میکنم که تو یک زنی به تمامی معنی و لذت میبری و می نازی.
ایمیل دارید
امروز محشر بودین شما (نوشتن ۳پست تو یه روز)
ویلی منم دقیقا همینا رو میخواستم بگم ولی بلد نبودم بنویسم که!
۴۰ ساله آمریکا هستم!
از کامنتی که در وبلاگ نسوان گذاشته بودی پیدات کردم و چند تا از نوشته ها تو خوندم. انسان تحسین برانگیزی هستی. از محبتت به برادر زادۀ ۱۲ ساله بغضم گرفت. برات بهترین ها را آرزو می کنم
چقدر زیبا نوشته و کاملا باهاش موافقم … پاینده باشی
ویلی جون تو توی این وبلاگ زنونگیت رو به طور کامل به رخ میکشی
زیباییت رو ، ظرافتت رو ،شکنندگیت رو ، قدرتت رو ، درد هات رو ،امید و نا امیدیت رو، میلت رو به زندگی ، عاشق شدنت ، دوست داشتنت ، شادی های بچگونت ، شوخ طبعیت و خیلی وقت ها بغض هات ، نفرتت ، انزجارت و خشمت و همه ی اینه ۱ تصویر کامل و واقعی رو از زندگی به تصویر می کشه و همینه که من و بیشتر خوانندهات رو سال ها هر روز به اینجا می کشونه.
اینجا زندگی با همه ی ابعادش جریان داره دوست خوبم و من عاشق اینم!
درود بر تو
کامنت زیباییست و درخور وشایسته شخصیت نازنینت./
سلام گلم
دوست داریم باهمه زنانگیت
فعلأ