برای انجام کاری من و گذاشته بود تو ماشین و رفته بود … نیم ساعت که گذشت، سعی کردم با زیر و رو کردن داشبورد و کاغذهای داخلش و مطالعه اونها!! سرم رو گرم کنم :shades… باز هم زمان گذشت و هنوز پیداش نبود … یادم رفته بود قبل بیرون اومدن از خونه موبایل رو بزنم تو شارژ و الان هم ۲% بیشتر باطری شارژ نداشت، نه می تونستم بازی کنم و نه آهنگ گوش بدم حتی نمی تونستم هی زنگ بزنم بهش و غر بزنم که کجایی؟ پس چرا نمیای؟:eyebrow… پای راه رفتن هم که نداشتم نمی تونستم از ماشین پیاده شم و واسه خودم قدم بزنم … از شانس من خیابون هم خلوت بود و هیچ سوژه سرگرم کننده و رفع فضولی تا شعاع ۵ کیلومتری دیده نمیشد h… دوساعت گذشته بود و هنوز نیومده بود … به معنای واقعی کف کرده بودم:yawn، عضلات پام از یکجا بی حرکت موندن خسته شده بود و شروع کرده بود به پرش! … تو دلم شروع کرده بودم به خودم فحش دادن تا دیگه من باشم پیشنهاد بدم، تو که می خوای به کارات برسی منم می شینم تو ماشین که هوایی به کله ام بخوره!:angry… یه تاکسی کنار ماشین وایستاد و پسر جوونی ازش پیاده شده ظاهرش رو زیر نظر گرفتم( فضولی از بیکاری که بهتره!) پسری بود حدود ۲۳ یا ۲۴ ساله با قدی متوسط با ریشی کوتاه رو چونه بدون سیبیل کیفی رو به کمک بندش کج انداخته بود و کلاهی رو که مدل کلاه ماهیگیرها بود بین کیف و شکمش بند کرده بود، خیلی سریع کرایه رو پرداخت کرد و خیز برداشت برای رد شدن از خیابون … در همون لحظه بخاطر حرکت ناگهانی پسرک کلاه از کیف رها شد و افتاد کف خیابون بدون اینکه صاحبش متوجه افتادن اون بشه… از زیر چشم تمام اتفاقات رو زیر نظر داشتم آخ جون استرس آخ جون هیجان بالاخره یه اتفاق غیر معمول تو این خیابون خلوت افتاد:hug، الان پسره بدون اینکه متوجه فقدان کلاه بشه میذاره میره و وقتی بفهمه چقدر غمگین میشه بخاطر از دست دادن کلاه :sad… با هیجان خودم رو کشیدم به سمت شیشه راننده که پایین بود و داد زدم آقا آقا ،،، کلاهتون … و با دست اشاره کردم به کف خیابون جاییکه کلاه افتاده بود … پسرک با لبخند برگشت و ازم تشکر کرد و خم شد و کلاه رو برداشت… کاشکی میشد یه نیم ساعتی وا می ستاد و باهام حرف میزد که حوصله ام سر نره … بازم خوبه با این هیجان پیش اومده روزم ساخته شد ومی تونستم یه نیم ساعت دیگه هم تو ماشین منتظر برگشتنش بشینم.:teeth