وقتی قرار شد برم سفر می دونستم که به واسطه وبلاگ تنها نخواهم موند و تو هر شهری یا کشوری حدااقل یه نفر هست، که سراغم رو بگیره ولی دیگه فکر نمی کردم اینقدر!!!!
نه تو آلمان تنها موندم نه فرانسه و نه اسپانیا حتی بعضی از بچه ها که برام شماره تلفن گذاشته بودند برای تماس رو نتونستم یا وقت نشد تماس بگیرم.
این سفر رو به جرات می تونم بگم دوستان وبلاگی برام خاطره ساز و عزیزکردند از همگی تون متشکرم و امیدوارم بتونم خوبیها و وقت گذاشتن هاتون رو جبران کنم. مرمرخان،البرز،زال و … متشکرم ازتون که غم غربت رو برام کاهش دادید.
وقتی دکتر رضا چند ماه پیش از سفر اروپا برگشت و باهاش تماس گرفتم، گفتم هنوزت سرت هوای امکانات اونجا رو داره؟ و سیلی خورده بی امکاناتی اینجایی؟ هنوز دپرسی؟ خوب تفاوت که زیاده و حیف ایران که توسط یه سری کارنابلد اداره میشه. ولی چیزی که در بدو امر برای امثال من به چشم میاد راه براه توالت با امکانات مخصوص افراد معلول و کم توان و خیابانهای مناسب سازی شده ست که دریغ از دیدنش تو ایران که بعدا مفصل در موردش می نویسم…
امروز کامنت شب گیر عزیز!!! رو دیدم و یاد کامنتهای سریالی افراد معلوم الحالی افتادم!!! که اصرار داشتن بگن افت کردم و شاهدش هم اینکه وبلاگهای مطرحی لنگه شب گیر دیگه محلم نمیذارن…………… آخ جواب دارم نوک زبونم ولی از اونجایی که جواب ابلهان خاموشی ست هیچی نمی گم شاید از دوگوله هاشون کار بکشن و برام جالبه یه سفر یه ماهه خارج کشور چقدر آدم دق داده و باسن کباب کرده!!!!!!!!! خدا شفا بده انشالله.
سوقاتی!!! زیاده ولی از اونجاییکه دستم بهت نمیرسه شما فعلا ۱۰ بار از رو سوغاتی بنویس تا یادت باشه وقتی کسی از پنگلیش زبون برمیگردونه به فارسی انتظار زیادی نداشته باشی وحس زبون دونی!!! و املا درست بودن نکشتت و نخوای شاهد بگیری و …