يکبار با يک آقايي که تو حرفه و شغل خودش بسيار آدم مطرحي بود هم صحبت شدم. صحبتمون چند تا جوون تماشاچي هم داشت نمي دونم کدومشون،مصاحبم يا جوونهاي تماشاچي ازم سئوال کردن چي شد که به اينجا رسيدي؟ و اينقدر بي کله پيش ميري،ريسکهاي خطرناک انجام ميدي(پيوند سلولهاي بنيادي) تابوها و خطوط قرمز رو زير پا ميذاري...
جوابم اين بود. انسان مي ترسه و انجام نميده چون ترس از دست دادن رو داره.آسته ميره آسته مياد مبادا که از دست بده اونچه رو که داره.
ولي من از دست دادم اون بزرگترين چيزي که به هر انساني فارغ از مال و منالش داده ميشه،سلامتي ام رو.... مزه اين از دست دادن رو چشيدم و مي دونم چطوري بايد از صفر شروع کنم ... چگونه شروع کردن رو بلدم. پس ديگه از چي بترسم؟ چيز ارزشمندي نمونده که بخوام نگران از دست دادنش باشم.