نقدي که ديروز روي شعر خانم " بهاره رهنما" گذاشتيد هم خيلي خوشحالم کرد و هم مضطرب.
خوشحال از اين جهت که اين همه خواننده فهميم و چيز بلد! دارم که سريع کوچکترين موردي رو هم نقد مي کنند و اظهاراتي در حد خبره کار می دهند.
و مضطرب از اين جهت که من چطور و با چه جسارتي هر روز مي نويسم و افکار بعضا تب زده ام رو ميذارم روي اين صفحه در معرض نقد دوستان همه فن حريف بدون دغدغه و نگراني از قضاوت شدن. در حالیکه واقعا تجربه یا مطالعه کافی برای درست و اصولی نوشتن ندارم و فقط حسهامه یا بعبارت درستتر دل مشغولیهای یک زن، گاهی یک بیمار،گاهی یک منتقد، گاهی یک مشاور و دوست ... و در آخر یک انسان.

فکر مي کنم جسارت خونم يه کم کشيده پايين.
اصلا تو مود نوشتن نیستم،یه چند روزی معافم کنید.
.
.
.
تفاوت بين ليلي و شيرين... بخونيد جالبه، من که نمي دونستم.